خیلی حالم بده ببینید دنیا چقدر نامرده یعنی دارم دق میکنم، بد کسیو نمیخوام ولی دارم میترکم، اون موقع که دبیرستان بودم هیشکی تو فامیل هر و از بر تشخیص نمیداد من از هنر خودم درامد داشتم، تو دانشگاه حتی بچه ها بهم میگفتن خوشبحالت کاش ماهم کاری بلد بودیم درامد داشتیم. زبان بلدم. مدرک ارشد دارم.چند ساله اون هنر رو گذاشتم کنار خیلی سخت شد کار توی اینستا که ازش سفارش میگرفتم و علاقمو از دست دادم، رفتم سراغ یکار دیگه مدرک فتوشاپ گرفتم کارای گرافیکی فتوشاپ انجام میدادم سفارش میگرفتم که اونم مشتریا اذیت میکردن و خیلی خسته کننده بود و ولش کردم. الانم چند ساله بیکارم بدون یه قرون پول، عوضش کل فامیل سر شغلای خوب و پولدار و .... فقط من بدبخت که الگو بودم تو فامیل به این روز افتادم. مامانمم هی میاد اینا رو میزنه تو سرم ، فلانی شاگرد خصوصی داره ماهی بیست تومن در میاره، فلانی دانشگاه دولتی خوب رفته، فلانی معلم شده. هی میاد عصبیم میکنه دعوامون میشه.
من الان سی سالمه، مجردم، فقط نشستم کنج خونه. همه چیمو از دست دادم. اون هنر که ازش درامد داشتم. رشته تحصیلیم که تا ارشد خوندم و هیچی ازش یادم نیست. زبان هم بلدم ولی برای تدریس نمیدونم چکار کنم بلد نیستم تدریس کنم چون خوداموز یاد گرفتم. دنبال کار رفتم نشد، تو پست قبلیم توضیح دادم
یعنی میخوام دق کنم فقط، با کله خوردم زمین😭
