ما دو سال طبقه پایین یه پیرمرد پیرزن مستاجر بودیم این آقا هر روز تو نماز صبح با صدای بلند قرآن میخوند گریه میکرد پسرش تصادف کرده بود فوت شده بود برا همون
والا ما چیزی بهشون نگفتیم بعد دو سال دخترم بزرگ شد می گفت از صداش می ترسم مجبور شدیم جامونو عوض کنیم
من از صدای قران استرسی میشم
خدارفتگانت هم بیامرزه قبل ازاینکه مامانم قبول کنه مراسم بزاره خونمون بهشون گفت من عروسم تازه زایمون کرده پیش خودمه ولی بیچاره ها جا گیرشون نیومد خیلی زشت بود گناه داشتن اخه حیاط مامانم اینا ۳۰۰متره یه پذیرایی بیرون توحیاط داریم جداست واسه همین اومدن رو انداختن بعد مامانم اززن داداشم خواهش کرد گفتش گناه دارن مصیبت دارن داغدارن جوون ازدست دادن دور ازجون دورازجون مثل پسرم بوده بیا ببرمت خونتون یا ببرمت خونه مامانت گفتش نه اصلا هیچ جا نمیرم اینا هم نیان اینجا مراسم بگیرن اخه خونش ده دقیقه راهه طبقه دوم هستش اسانسور هم دارن ولی نمیدونم اونقد مادرم پروش کرده لوسش کرده که اینجوری شده مالک همه چیز شده
خدا رحمتش،کنه
واقعا سخته
نمیشه به شماهم بگیم تحمل کن
چون به شما ربطی نداره که مجبور به تحمل باشید
اونا الان داغ هستن شاید اصلا تو این فکر نباشن که مزاحم همسایه ها هستن
به نظرم با زبون نرم بدون رودرواسی باهاشون در میون بذارید مشکلتون رو
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز