آدم ها خسته که شدند ؛
بی صدا تر از همیشه می روند!
احساسشان را برمی دارند و پاورچین پاورچین، دور می شوند !
آدم ها هر چقدر هم که صبور باشند؛ یک روز صبرشان لبریز می شود، کم می آورند، همه چیز را به حالِ خود می گذارند و می روند...
همان هایی که تا دیروز، دیوانه وار برایِ ماندن می جنگیدند،
همان هایی که سرشان برایِ مهربانی و هم صحبتی درد می کرد؛
سکوت می کنند، بی تفاوت می شوند،
و جوری می روند که هیچ پلی برایِ بازگشتشان ، نمانده باشد...
آدم ها به مرزِ هشدار که رسیدند؛
آدمِ دیگری می شوند !!!
