سه ساله پشت کنکورم همه الان قشنگن غیر من اصلا میگن این،قشنگه اون قشنگه منو نمیگن خیلی چاق شدم سیر هم نمیشم از دوستام خبر ندارم بیرون،نمیرم اینستا ندارم دوست و آشنا دیگه تحویلم نمیگیرن قبلا میگفتن کجاست الان بهم زنگ نمیزنن منم آدم حساب نمیکنن همش پز میدن منو مسخره میکنن خمشون از من بزرگترن ازدواج کردن همه با اونا خوبن این ور اون ور میرن عکس میزارن مهمونی اینا دیگه ما رو دعوت نمیکنن خودشون میرن یه تولد بود تقریبا همشون بودن یه مهمونی بود همشون بودن هی صحبت میکردن من متوجه شم اینا رفتن من نه همه به اونا توجه میکنن دلمو شکستن اینا دوستام بودن تو فامیل با بقییه خوبن با من نه بقییه همیشه در حال یه تغییری هستن یا رو صورتشون یا یه چیزی عوض میکنن من فقط پولامو برا کنکور خرج میکنم میگن این لباسا لباسای قبلنه همش پز میدن همش به آدم حرف میزنن خودشون با خودشون خوبن تیکه میندازن تازه خیلی براشون سواله با ۲۰ سال سن چرا ازدواج نمیکنم آرزوهای آدمو مسخره میکنن فکر کن،تو ی جمعی باشی اصلا باهات صحبت نکنن خودشون با خودشون باشن اینایی که قبلا خوب بودن مراسم هاشون دعوت نیستی قبلا باهام خوب بودن حالا که پشت کنکور موندم باهام خوب نیستن تا قبل این که اینا ازدواج کنن باهام خوب بودن حالا خوب نیستن همش به اینا توجه میکنن خودشونن نمیدونم ی چیزی بگین حالم خوب شه برم درس بخونم دنیای من خیلی بزرگه اینا مسخره میکنن به یه روزی میرسم صحبت کردن من براشون آرزو باشه