تنهایی مادر

قربون مامانت برم فکرکن چندسال بچه بزرگ کنی تهش ولت کنن برای مامانت یه حیوون خونگی بگیر به حیوون خونگی وابسته شه شمارو هم یادش نمیاد 

درسته مادرته ولی عزیزم ما مسئول صفر و صد رسیدگی به کسی نیستیم بلاخره شوهر داره یه دختر دیگه داره،به نظر من مادرت دچار افسردگی شده که اینقدر بی تابه حتما یه روانپزشک ببر و دارو مصرف کنه مطمین باش بهتر میشه،مادر شوهر منم اینجوریه اوایل که خیلی شدیدتر بود ولی الان میدونه چاره ایی نداره و بچه ها کمتر اهمیت میدن بهتر شده.

شما مسئول بیتابی مادرت نیستی...شما ازدواج کردی و اولویت اول بایدخانواده خودت باشه...مادرت خودش همسر داره اگر همسرش یعنی پدرت پایه هیچ کاری نیست مادرش نباید به شما چنگ بزنه و شما رو دورو برش نگه داره ....

باید برای خودش گروهی از دوستان خوب پیدا کنه...نمیدونم تمش چه مدلی هست ولی تو هر شهری مراکزی هست که سالمندا دور هم جمع میشن جلسات کتابخوانی دارن..تو همین پارکها جلسات ورزشی دارند تو ماسجد کلی فعالیت وجود داره...ایشون باید یاد بگیره سر خودش رو گرم کنه نه منتظر باشه بچه هاش باهاش وقت بگذرونند

مادرت اگه از نظر روانی مشکل نداشته باشه داره نازاری میکنه و یه گور خودنمایی،اتفاقا هر چی بیشتر اهمیت بدی بدتر میشه من چندین مورد دیدم که خودشون و الکی میزنن ب مریضی تا کسی بیا پیشش،اول دکتر ببر احتمال زیاد درست میشه.

مساجد

عزیزم تنها راهش همینه باید ببری اول ایشون رو پیش روانپزشک ....

بعد هم ببر تو محله ای که هستند تو همین گروههایی که هستند تو مساجد و ....ثبت نامش کن....الان شما باید اقدام عملی کنی با دردل درست نمیشه باید براش یه قدم برداری

مادرت دوست داره تو نقش قربانی باقی بمونه و شما هم باید پتروس فداکار باشی ...شما هم حس عذاب وجدان داری و این برای هر دوتون بده..باید این زنجیره قربانی بودن رو بشکونی تا رها بشی....باید بتونی براش فعالیتی ایجاد کنی که فرصت نداشته باشه به شما بچسبه...چون باید وقت ایشون با گروه همسالانش پر بشه و شما هم نقش حاشیه ای داشته باشی.....اون الان باید دوستهای خودشو داشته باشه ...شما که مسئول پر کردن وقت مادرت نیستی