انگیزه ندارم

منم اینجوری البته من طرحواره شکست هم دارم

واسه هیچکس این حالت مهم نیس 

معجزه ای هم اتفاق نمیفته تا وقتی تکونی ب خودت ندی

فقط منتظر یه معجزه هستم

کاری نمیشه کرد واقعا بعضی مواقع به خودم میگم باید یه تکونی به خودم بدم

اولاش موفق میشم ولی بعدش نه

بدتر از قبل

مجبورم امید داشته باشم

منم همینم

فقط خودم را توجیه میکنم،که همه شرایط مساوی ندارند، به یک اندازه باهوش نیستند وحتی خوش شانس

فقط باید به داشته هام راضی باشم،تلاشم را بکنم، شکست ها را مقدمه پیروزی آینده بدونم ،ولی کم نیارم

زندگی یک بازیه که هیچ وقت راضی ت نمیکنه.

همیشه دنبال بیشتر هستی، نمیفهمی که همین چیزهایی را که نمیبینی جزو داشته هات هستند، هر کدوم از قسمتهای بدنمون که سالمه و اگر دچار آسیب بشه تازه میفهمیم قبلا خوشبخت بودیم.

آرمانگرا نباشیم وگذشت کنیم وتلاش

در دوره ای از زندگی در دنیا هستیم که مثل قبل نیست، یعنی درصد بالایی از افراد دچار مشکلات متعدد شدند،

چون آگاهی و اطلاعات ما از اطراف باعث حس کمبود در ما شده

فقط در حال مقایسه هستیم

اما میتونیم با ضعیف تر از خودمون هم خودمون را مقایسه کنیم