چقدر طول کشید تا به شرایط خوابگاه و زندگی عادت کردین؟
واقعا دارم اذیت میشم اوایل خیلی سخت بود بخاطر دوری ولی الان شرایط خوابگاه داره دیوونه ام میکنه
کثیفی سر و صدا اتاقای دیگه
هم اتاقی هامم یه سری رفتار های ریزشون اذیتم میکنه
از یه طرف دلتنگی و فشار درسا داره پدرمو در میاره
بعضی وقتا میگم کاش شهریه شهر خودم قبول میشدم در عوض ارامش داشتم
شهر خودمم
واقعا نمیتونم تو خوابگاه باشم
کدوم شهری
وای یکی از فوبیا های منه 🥲
من سال بعد میرم دانشگاه خودمم وسواس دارم همه چی دور و برم باید مرتب باشه از یه طرف هم به شدددتتت درونگرام از جمع متنفرم شهر خودمونم خیلی کوچیکه و دانشگاهای جالبی نداره هعیییی
درسته سخته،ولی بیخیال باش،تنها راه کنار اومدن با چیزی بیخیال بودنه،سعی کن از همین روزات هم لذت ببری
واقعا نمیتونم
خیلی دخالت میکنن هم اتاقیام تو کارام من تاحالا هیچ کس تو زندگیم تو کارم دخالت نکرده بعد من اینا رو کلا ۲ ماهه میشناسم میان میگن فلان کارو بکن بسار کارو بکن اعصابم خورد میشه
واقعا زده به سرم انتقالی بگیرم به شهریه پرداز
خوابگاه های دخترونه هم مث پسرونه ها بهم ریختس؟
