اول از همه باید اطرافیانت بفهمن که شما مایل به ازدواج هستی. یعنی اگه توی کلاس و جمعی پرسیدن قصد ازدواج دارید؟ باید غرور رو بذاری کنار و بگی اگه کیس مناسب باشه بله
بعدش اینکه با بعضی از اشناها و اقوام که راحت هستی صحبت کنی و غیر مستقیم بهشون حالی کنی که برات مورد خوب پیدا کنن. همون کلاس گلدوزی از بقیه بپرس مجردن یا متاهل... بعدش بگو مجردی و اگه کسی مطابق معیارت پا پیش بذاره دوس داری ازدواج کنی
یه همکار داشتیم به شوخی یه روز گفت اگه مورد مناسبی تو اشناهاتون هست بهم معرفی کنید، کنس نباشید( با شوخی حرف دلشو زد). یه همکار دیگه پسرعموش رو معرفی کرد و شماره خانم رو به پسرعموش داد. چندماه بعد ازدواج کردن
پس کار شما خیلی سخت تره. سعی کن تو مناسبتای مذهبی حتما" شرکت کنی. هرجا هم میری سرصحبت رو بازکن و درمورد قصدت صحبت کن. خیلی ها تو همین مساجد و جلسه ها معرف ازدواج هستن
اگه زیاد مسجد میری تو کلاساش شرکت کن و به اون چندتا خانمی که معمولا" مسئول برگزاری کلاس های بسیج هستن دوست بشو. بگو دنبال کیس ازدواجی. خجالت هم نکش. اونا که فامیلت نیستن بعدا" ازشون خجالت بکشی