سلام . خیلی غمگینم ۳۰ سالمه مجردم هر وقت خاستم ازدواج کنم خانوادم به شکل های مختلف سنگ انداختن الانم شده ۳۰ سالم از مجردیم ناراضیم میدونین دلم میخاد برم خونه خودم اختیار خودمو داشته باشم مثلا به زور مجبور نباشم برم مهمونی مثل بچه ها دلم میخاد مستقل شم چیکار کنم شرایط مشابه من بودین ؟
خودت شخصی مناسب سراغ نداری
من بزرگترم حالا فکر کن جدابشی بعدم مجبور باشی با خانواده باشی
آره همین شرایط رو داشتم و درست شد همه چیز، امیدوارم برای شما هم درست بشه
مجردی بهتر از شرایط زندگی بده. لطفا پست اخرمو بخونید نظر بدید
بهتره ادمتو پیدا کنی...
من بخاطر تفکر خانواده ام از دین بیزار شدم گاهی میگم کاش خانوادم بی دین بودن زندگیو روی من حروم نمیکردن
نه مردم چی میگن نه ما مسلمونیم نه ما فلانیم نه ... دیوونم کردن حتی خواستکار ندارم ازدواج کنم گورمو گم کنم که حتی نمیزارن تا سوپری سر کوچه برم
اگه این حالتی باید ازدواج کنی
حالتونو درک می کنم
نمیدونم چرا از خونه پدریم خسته شدم
اجازه نده خانواده ات مجبورت کنند باهاشون بری مهمانی.
دختر منم خونه بعضی ها دوست نداره بیاد. مجبورش نمیکنم.
گور پدر فامیل... 😂
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
14 ثانیه پیش
17 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز