چند وقته همش قربون صدقم میره همش دخترم میگه با مهربونی حرف میزنه باهام
من خیلی آدم پرخاشگری هستم اصلا رمانتیک نیستم با مامانم نمیتونم خوب رفتار کنم همش خودم رو سرزنش میکنم که چرا اذیتش میکنم چرا هیچ کار مفیدی براش نمیکنم
کاشکی مامان منم همش بهم تیکه مینداخت ولی اینجوری مهربون نبود که من عذاب وجدان بگیرم خفه شم تو عذاب وجدان
خدا لعنتم بابت همه کارام بابت همه رفتارم خدا لعنتم کنه 😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭
۱۶ سالمه
میفهمم چی میگی
اره آدم تو اون سنا پرخاشگر میشه منم همین بودم
خیلی گریه میکنم غصه میخورم به خاطر ای موضوع
من تا ۶ سالگی تنهای تنها بودم و خیلی تو اون تنهایی اذیت شدم وقتی میدیدم همه با خواهر برادرشون هستن و من تنهام
بابام خیلی سختگیر بد بچگیم مثلا حسرت دوچرخه سواری تو دل موند از اون دوران
اون زمون یه مدل تبلت تازه اومده بود که حسرت خریدن اونا تو دلم موند یادمه چقدر به خاطر اون تبلت غصه خوردم آخرم برام نخریدن
تو ۶ سالگیم برادرم به دنیا اومد من دیگه بزرگ شده بودم اون خیلی اذیتم میکرد یادمه یه بار کتاب کلاس دومم رو زد پاره کرد منم سرش داد زدم مامانم منو با کمربند تا حد مرگ جلو دخترخالم و پسر خالم گرفت زد
یه مدت کلاس سوم به شب ادراری افتادم دکتر رفتم و قرص اعصاب میخوردم تو اون سن به خاطر عصبانیتم خیلی سر داداشم عصبانی میشدم
اصلا نمیتونم عصبانیتم کنترل کنم وقتی عصبانی میشم کلی داد میزنم بعدش میام تو اتاقم تنهایی گریه میکنم
سر همه چی
سر کوچکترین چیزا داد میزنم دعوا میکنم
مثلا اونروز کبریت خیس بود گاز روشن نمیشد همچین دستمو کوبوندم به گاز خون اومد
اصلا همبن صبح میزم برپسبش کنده شده بود همچین میزو کوبوندم به دیوار پایه اش شکست
سر الکی ترین چیزا اعصابم بهم میریزه داغون میشم
مثلا بابام بخواد یه چیزی رو به صورت امری بهم بگه اعصابم داغون میشه مامانم احساساتی رفتار کنم اعصابم داغون میشه رسما روانی شدم
