به نظر من اولین مرتبه ها که گناه و ظلمی رو مرتکب میشیم ، وجدانمون شدیدا به درد میاد.
واقعا یک چیزی درونمون میخواد ما رو نجات بده تا به اون راه نریم.
اگر به صدای وجدانمون گوش ندیم و پیش بریم ، کم کم آلوده اون گناه میشیم و دیگه معلوم نیست بتونیم برگردیم یا نه؟
یعنی انگار نسبت به اون گناه کم کم کور و کر میشیم.