دلم خیلی گرفته

چی شده

منم از این حس ها زیاد داشتم و الانم دارم، اما به یه نقطه ای رسیدم که فهمیدم هیچکس بجز خودم به فکر خودم نیست، پس خودمو متمرکز کردم رو زندگی خودم و توقعاتمو ازشون کم کردم، الانم گاهی ناراحت میشم اما خب سریع اینو به خودم میگم نادیده میگیرم

توجه نکن سعی کن رو پای خودت وایستی، برو سر خونه زندگی خودت و فراموشش کن، من مجرد بودم تو شهر غریب دانشجو بودم بی جا و مکان بودم برای پدر و مادرم مهم نبود پول میدادن به شوهر خواهرم و عروسشون با اینکه در قبل من وظیفه داشتن، ناراحت شدم اما از پا نیافتادم رفتم سر کار، ازدواج کردم هیج مراسمی نداشتم هیچ وسیله ای هم برام نخریدن اما برای برادرم خونه اماده کردن و به شوهر خواهرم هم اندازه یه خونه پول دادن، اما من هیچی،

منم از خدا خواستم از اینا بی نیازم کنه کمکم کنه خودم وضعم خوب باشه و به موفقیت هایی که میخوام برسم تا حالا همخدا همیشه کمکم کرده

تاپیک هامو بخونی میبینی هیچکدوم از حرفام دروغ نیست، خیلی طول کشید که ازشون امید ببرم اما الان هیچ برام مهم نیست که چکار میکنن