شده دِلتنگ شوی، فاصله فرسنگ شود؟
یاد شیرین کسی تیشه یِ هَرسنگ شود؟
شده در اوج جوانی با همین ظاهر شاد
تا گلو پیر کسی باشی و قسمت نشود؟
شده روز ها از تنهایی زاران شوی؟
کنارت نباشد و سخت گریان شوی؟
شده از درد بخندی و نبارد چشمت؟
من در این خنده ی پر غصه مهارت دارم..!