چرا نمیتونم کنار بیام با اینکه خدا دوستم نداشته؟ فرق من با بقیه بنده ها چی بوده؟ زندگی کردن سرنوشتی که میدونی اول تا آخرش درست شدنی نیست خیلی سخته
ولی دوست ندارم خودکشی کنم انگار حتی حوصله خودکشی رو هم ندارم فقط دوست دارم زودتر تموم شه
کسی هست مثل من باشه؟