مرد خوبیه ساکته همیشه هرچی خواستیم سریع فراهم کرده
ولی اصلا محبت کلامی و فیزیکی نداره اکثر اوقات تند برخورد میکنه و فکر میکنه همیشه حق با اونه و درست میگه بقیه اشتباه میکنن
نمیدونم چرا وقتی خونه نیست خیلی حالم بهتره اگر شبی دیر بیاد خونه خوشحال میشم با اینکه میگم ساکته کاری به کار ادم نداره
چندوقتیه تراپی میرم الان که میفهمم تمام کمبود محبتام تمام نداشتن اعتماد به نفسم و انتخابم واسه رابطه های اشتباه به خاطر رفتار اونه بیشتر ازش دلزده میشم همیشه با رفتاراش حس ناکافی بودن داده بهم
حسرت به دلم مونده یه بار با محبت صدام کنه یا بغلم کنه وقتی میبینم بقیه پدرا چجوری دخترشونو لوس میکنن دلم خیلی میگیره 😔
