در این بغل عاشقانه، نور و تاریکی دیگر نه دشمناند و نه مخالف.
آنها، همانند دو روحی که سرانجام یکدیگر را یافتهاند، به هم میپیوندند و جهانی را خلق میکنند که هم زمان، هم نور دارد و هم سایه؛
جهانی که در آن، هر چیز در جای خود است و هر چیزی در هماهنگی کامل با دیگری زندگی میکند.
این آغوش، از جنس آشتی است، از جنس عشق؛ عشقی که همهی تضادها را کنار میزند و در نهایت، به یگانگی و آرامش میرسد.🌬🪐