ی دختره تو محل کار بود سر یچیز کوچیک لج کرد
چند روز همش چرت پرت میگفت نگاه های بد
منم ی لبخند میزدم نگاهش نمیکردم چیزی نمیگفتم
محل نمیدادم
نمیخواستم ارزش خودمو پایین بیارم یا خودمو تحت فشار بذارم
اصلا نگاهش نمیکردم واکنشی نشون نمیدادم
درکل دوست ندارم محل کارم حاشیه پیش بیاد
با بقیه هم مهربون خوبم
امروز زبونشو دراورد گیرمیداد
منم چندبار جوابشو دادم دیگه شورشو دراورد
خودم به اندازه کافی دغدغه دارم حوصله این داستانارو با ادمای بیخود ندارم😑
فهمیدی به منم بگو انگاری ارث بابای بعضیا رو خوردم ،روانی های روان پریش
حسادت میتونه باشه
یا کلا بعضیا اخلاقاشون ببخشید شخمیه
با هرکی مثل خودش ، تیکه انداخت تیکه بنداز
حسودن و خودشونو با شما مقایسه میکنن رویای چیزای رو دارن که شما دارید
حسودن
چقدر منی
انقدر فکرای مهمتر داشتم که اهمیت نمیدادم
به نظرم راه خوبی پیش گرفتی، بی تفاوتی
چون مثل من شانس نداری
درسته بنظرم، من قبلا سرکار میرفتم، شرایطم مثل تو بود، ولی الان بهش فکر میکنم پشیمون نیستم از رفتار قدیمم
به این فکر کن که قرار نیست همیشه تو اون محیط باشی، شرایط زندگی آدم عوض میشه، این نیز بگذرد، موقته، برنامه ریزی کن آیندتو خوب بسازی، اون خیلی مهمتره
