بر غمی بی پایان

اسم پسرک تو پروفایلم حنظله هست. توصیف خالق این تصویر درباره امضای کاریکاتوریش شنیدنیه... حنظله امضای من است. هر کجا میروم یا در هر ملاقاتم همه از او میپرسند. من در یک گرداب این کودک را متولد کردم و بعد به مردم تقدیمش کردم. اسم او حنظله است و به مردم قول داده تا جز حقیقت نبیند و نگوید. من او را به شکل کودک نا زیبایی رسم کردم. موهایش شبیه جوجه تیغی است. حنظله چاق نیست، شاد نیست، آرام نیست، و هرگز شبیه کودکان نازپرورده هم نمیباشد او پا برهنه است؛ مانند تمامی کودکان مهاجر به اردوگاه ها. او برای من یک نشانه است که مرا از ارتکاب هر اشتباهی باز میدارد. دستان او در پشت سرش به هم جفت شده اند که شاید نشانی از عدم پذیرش باشد.