نامردی بنده هاشو
تلخی روزگارشو
زخمای تنمو روحمو
عشق و احساسی که قورتش دادم و تو خودم حبس کردم چون بنده های لیاقت ندارن با یه ابراز محبت دور بر میدارن و برا خودم شاخ میشن
فک میکنن که محتاجشونم
متاسفانه تو دنیایی زندگی میکنیم که ذره ای ارزش نداره
اما اگر احساس واقعیمونو صادقانه بروز بدیم به نامردی زخم میخوریم
با این آدما باید با حقه و کلک و بقول خودشون سیاست رفتار کرد
اینا لیاقت احساسات پاک و زلال رو ندارن
یه سریا فقط اومدن که دنیا رو به گند بکشن تا فرق خوبی و بدی مشخص شه
خدایا خودم میسپارم به خودت از آسیب این بنده هات
بهترین رفیق بهترین یارم بهترین همدمم تویی
عاقبت هممون بخیر کن ای پروردگار
