از اول کلا آدم درونگرایی بودم اجتماعی نبودم... ولی تو یه روال عادی زندگی میکردم. الان نمیدونم چم شده حتی بچه هم دارم (خاستم بگم سنم کم نیست) ولی روز به روز دارم از آدما فتصله میگیرم. داده نیرسه ب خونواده و فک و فامیل شوهرم😐 بعدشم لابد خونواده خودم🥲 بعدشم تنهایی؟!
ولی با خواهرم و شوهرم خیلی راحتم. دلم مسجد فقط بااین آدما باشم
والسلام
منم درونگرام
مسجد× میخاد*
😐
از خونواده شوهر که فقط باید فررراااااار کرد
منم.
بادوستام کلا قطع ارتباط کردم
خونه حالم خیلی بهتره.از تنهایی لذت میبرم
من میگم حوصله نزدیکترین آدمای زندگیمم ندارم بعد بعضیا درخواست دوستی میدن
واقعا ودف ؟؟؟؟؟؟؟🤦🏻♀️
یه چیزی بگم
من امشب رفتم خونه یکی از اقوام
بعد شروع کرد گلگی کردن از من
که ناراحتم دیر به دیر میای
بعد خودش خودش گفت اگه باهام حال نمیکنی نیا خونم
مجبور نیستی
بنظرتون حرفش زشته؟
متأسفانه بعد از بحثی که با زنداییم داشتم بااینکه از جون خودم مایه میذاشتم براشون الان دلم هیچکسو نمیخواد
منم اینجوری شدم با اینکه درونگرا نیستم و ۲۲ سالمه ولی به جایی رسیدم که میخوام فقط خودم باشم و شوهرم و دخترم... انقدر که بقیه همه آزار میدن منو از خانواده خودم گرفته تا خانواده شوهرم همه نفهمن
