که چقدر دوسش داشتم همیشه چقدر سعی میکردم خوشحالش کنم و هیچوقت نمیخواستم اذیتش کنم همه عیب نقص هایی که داشت رو واقعا دوست داشتم هنوزم دارم تو همه چی 100 خودمو واسش گذاشتم هرچی میگفت شاید اولش یکم غر میزدم ولی قبول میکردم از کاراها و کلاس های خودم میزدم که برم ببینمش یه بچه 17 ساله که درامدی نداره پول تو جیبیم رو دو سه ماه سیو کردم که واسه تولدش یه ساعت بگیرم ولی الان 5 روزه که حتی یه پیام هم بهم نداده و طوری داره ایگنورم میکنه که انگار وجود ندارمو اصلا تو زندگیش نبودم حتی جواب پیام تبریک تولدمو نداد میگفت که همیشه هستم ولی الان کجاس حالم از خودم بهم میخوره انگار بدون اون نمیتونم هیچکاری کنم تو این 5 روز فقط زل زدم به این گوشی که شاید الان تکست بده یا شاید زنگ بزنه ولی هیچی به هیچی
با دلی که آرام نیست برات دلی ارام ارزو میکنم
بیکاری
سیفونشو بکش نشون داد ارزششو نداشته
بعضی چیزا لیاقت میخواد
باکی بودی الان
خب چیشد یهو
نمیخوام مثل بقیه بهت بگم دیگه بهش فکر نکن و ازش دور شو و بزن بره و...
چون اینا حرف یه لحظه نیست که حرف مدت زمانه و فقط با مدت زمان پاک میشه اما سعی کن گوشیو از خودت دور کنی که ارامشت بیشتر بشه چون این فقط کمک کنندست بهت
دوست پسرته،اینطوری ناله میکنه،کدومشون وفاداربودن چقدرساده ای،بخدااگرشوهرتم میشدخیانت میکرد،اینهاهوسه
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
