کاریش نمیشه کرد ، وقتی ناپدری یا نامادری هستیم باید روز اول مطرح بشه که ایا من نوعی اجازه ی دخالت تو تربیت رو دارم یا نه ، اگه طرف گفت بله که هیچ اگه نه باید صبوری کنی و همه چیز رو به عهده والد بچه بذاری
حق داری
منم کلا بدم میاد بچه تو خونه توپ بازی کنه.تا حالا به بچه خودمم اجازه ندادم حتی بچه مهمون هم بیاد توپ برداره ازش میگیرم میگم تو خونه جای توپ بازی نیس برید تو حیاط
ربطی به نامادری بودن نداره مشکل از همسرت هست اگه بچه خودت هم باشه باز رفتارش همینه
خیلی از مامان ها هم نمیتونن جلوی پدر به بچه حرف بزنن
شرايط سختى هست براتون
اگر منم تو همچين شرايطى بودم مثل همسرتون برخورد ميكردم
شماهم انتخابتون بوده و بهتره كنار بياييد با شرايط
البته من مشکلی با توپ بازی پسرهام تو خونه ندارم
تازه دوتایی بازی میکنن
خدا صبرت بده،من بعضی روزا با پسرم حرف نمیزنم قهریم به خاطر همین توپ بازی و این چیزا تو خونه تلویزیونمونم شکست
منم شوهرم بچه داره با ما زن کی نمیکنه گاهی وقتا میاد اوایل باهاش خیلی خوب بودم اما الان بهش خیلی رو نمیدم چون مادرش بی ادبش کرده ،، اما یکم بی ادبی کنه پدرش بهش تذکر میده، الان هم فصل مدارس هست خیلی نمیتونه بیاد باباش گاهی میره دنبالش دور دور میکنن خوراکی براش میخره میبرتش چون مشق داره الان تقریبا یک ماهی بیشتر میشه نیومده،، تازه ۸ سالشه پسر شوهر شما ک دیگه سنش زیاده باید پدرش بهش تذکر بده
اینجاست که میگن سیلی مادر بهتر از بوس نامادی
به قول خودتون شما فقط چون نامادری هستی نباید جیزی بگی
چه بسا که خیلی از مادرها بچه هاشونو کتک میزنن ولی هیچ کس هیچی نمیکه
تاپیک های به روز شده
7 ساعت پیش
7 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
