غرور لعنتی

سلام عزیزان خوبین نمیدونم اصلا چجوری بگم یعنی یجوریه که همش دست خود ادمه غرور شوهرم باعث شده گند زده بشه به کل زندگیمون و خودشم آرزوی مرگشو داره و احتراما از بین برداشته شده و رو پسرمونم داره رو روح و روانش تاثیر میزاره و متاسفانه خودمم زیاد جوری نیستم که اهمیت ندم میبینی دعوای کوچیک بینمون چند روز کش پیدا میکنه و بدتر میشه تنها راهش بنظر خودم اینه به پر و پای هم نپیچیم که اونم نمیتونه خودشو کنترل کنه چون رو همه چی نظر میده و اعصابمو خورد میکنه و بعدم انتظار داره نه قهر کنی نه چیزی میدونم قهر چاره کار نیستو و بچگانس ولی وقتی آدمها نمیتونن طرفشونو قانع کنن قهر میکنن یعنی جوریه که وقتی ما قهریم من گوشم دنجه و مطمینم که دیگه حرف نمیزنه یعنی اونم بعد چن سال اینجوری شده قبلا موقع قهرم ول کن نبود و تحریک میکرد چیکار کنم من خسته ایم هردومون از زندگی و روزاش بیزاریم