بیاید بگید حق با کیه

بعضی وقتا دایی عمو خاله عمه یا هرکس دیگه ای پیش میاد شخصیت دهن مفتی داشته باشه اینکه تو سریع بهم بریزی دعوا منی داد بزنی در بکوبی یعنی نشون دادی طرف قدرتشو داشته بره روی مخت 

میتونستی برات مهم نباشه لبخند یا پوزخند بزنی به حرفاش و خوتو با چیز دیگع ای مشغول کنی و‌جوابای کوتاه و قاطع بدی  وقتی اومدن خونتون رفتی سلام دادی میگفتی ببخشید من درس دارم باید برم توی اتاقم و میرفتی و موقع خداحافظی هم میومدی بیرون بدرقشون میکردی یا تایم وسط درستو اگر مثلا یه رب استراحت داشتی میرفتی پیش مهمونا میگفتی به رب وقت دارم اگرم گفت با ذرس خوندن چیزی نمیشی وقت رفتنشون به مادرت میگفتی اره با درس خوندم چیزی نمیشم با نشستن پای حرفای قدیمی این دایی چیزی میشم حتما من وقتم طلاس و برام مهمه و هدف دارم و باید برای هدفم تلاش کنم همین دایی من اگر به هدفم نرسم هیچ براش مهم نیست برای همون اینجور میگه ولی برای من که مهمه و لطفا بار دیگع پیش مهمان علیه من حرف نزن بهم اترژی منفی نده یعنی چی که هیچی نمیشم حتی اگر رشته خوبی نیارم برم داتشگاه و وارد محیط بزرگ تر و فضای اجتماعی علمی بشم حتما از این الانم آدم دانا تری میشم یعنی چی که میگید هیچی نمیشم من الان در وضعیتی هستم که این حرفا رو بشنوم ؟!