من شما رو نمیشناسم ولی ببخشید تصورم از شما رو میگم به احتمال زیاد هم نادرست هست
شما خیلی حساس هستی و حساسیت نشون دادی و به عنوان نقطه ضعفت بر علیه ت استفاده میکنند.
از جمعشون کناره گرفتی خودت رو دوست و قاطی نمیدونی وقتی میگن ما خراسانی ها فلان بهمان توی خودت حرص میخوری جوابشون رو شاید ندی ولی،،،، میتونی با لبخند بگی شما خراسانی ها بر خلاف تصورتون خیلی شلوغن فقط هم با لبخند و شوخی
حرف هات رو با نیش و کنایه میزنی جو دوستانه ای نداری تنهایی احساس سربار بودن بهت دست میده نمیتونی دوست خوب پیدا کنی.
بینشون احساس بی ارزش بودن میکنی اقتدار نداری مقابله به مثل نمیکنی یه بار از خوابت بیدار نشدی و اون کاری که باهات کردن رو باهاشون بکنی مثلاً سر و صدا کنی
این که خیلی بچه ای از پس مشکلاتت بر نمیای از اون بچه هایی هستی که تا اتفاقی میافتاد میگفتی مادرم رو میارم مدرسه الان هم به جای این که خودت مشکل رو یه جوری با دوست هات حلش کنی یا باهاش کنار بیای رفتی اداره رفاه ووو
این رو بدون تو تنها غیر بومی ای نیستی که تو اون دانشگاه درس میخونی قبل تو هم بودن بعد از تو هم هستن پس مشکل کار رو اول تو خودت بگرد
ببخشید باز هم میگم این ها تصورات من بوده که احتمال زیاد شما هیچ کدومشون نیستی پس از من ناراحتی به دل نگیر