لوسمی

به به

خدا سایه شماها رو از سر بیماران کم نکنه که هی یادآوری میکنید امید و تلاش مهم نیست بلکه علم پیشرفت کرده

امیدوارم هرگز دچار سرطان نشید و همینقدر  نادان بمونید

علم هر چقدر هم پیشرفت کنه باور و امیدوار بودن روند بهبود را سریع تر میکنه 

من دو نفر زا میشناسم که سال پیش با هم سرطان گرفتن یکیشون روحیه ش خوب بود یکیشون بسیار ناامید و ترس از مرگ داشت 

در نهایت هر دو فوت شدن ولی اونی که ناانید بود بدنش یلی ضعیف شد و خیلی عذاب کشید دست و پاهاش فلج شد و به سختی فوت کرد و چند بار احیاش کردن برگشت دوباره رفت. و آخر فوت شد. خیلی دردناک بود 

ولی اونی که امیدوار بود تو جنع دوستاش بگو بخند میکرد تا دوساعت بعد هز رفتن دوستاش فوت کرد اونم از عوارض داروهای شیمی درمانی سکته کرد. 

کلا ناامیدی انسان سالم هم از پا در میاره. انشالله هیچ کس در هیچ زمانی از زندگیش ناامیدی را تحربه نکنه. 

ادبیاتی که بکار بردید انقدر عجیبه که جای بحث نمیذاره

منم سرطان دارم

یکی بهم بگه قرار نیست از سرطان بمیری چون علم پیشرفت کرده و امید و روحیه ات هم کشک بوده بشدت دلخور میشم

شما که از نزدیک میدونید سرطان و پروسه درمانش چقدر هزینه و تلخی و سختی داره و امید چقدر مهمه بعیده همچین تاپیکی بزنید