مگه نمیگن خدا هست و اگاه به بنده هاشه
چرا زندگی بعضیا از اول تا اخر نرمال و راحت و تو ارامش میگذره ینی از بچگی تو خانواده خوب بزرگ میشن تو سن مناسب با ادم درستشون ازدواج میکنن بچه دار میشن نوه دار میشن و میمیرن ینی همه زندگیشون رو یه روال منظم پیش میره ولی یکی مث من همش غصه خورد بهترین سالای زندگیم با گریه و مریضی عزیز و ناراحتی رفت الانم تو ازدواجم گره خورده ۲۸ سالمه از ۲۱ سالگی میخوام ازدواج کنم نمیشه سختگیرم نیستم. به اندازه موهای سرم دعا و زیارت و چله و التماس خدارو کردم جواب نداد از همه شون بیزارم دیگه حوصله ندارم همیشه امیدوارم بودم به معجزه خدا به اینکه یه جا دستمو میگیره منی که همیشه چشمم به کمک خودش بود و سعی کردم به کسی بدی نکنم ولی کمک نکرد اون موقع که ذوقشو داشتم نکرد الان دیگه ذوق هیچی ندارم بی حوصله شدم ۲۸ سالم شد دو روز دیگه هم ۳۰ رد میشه و بعدم ۴۰ هیچ به هیچ
