ببین چون خانم ها احساسی هستند خیلی از طرفداری هاشون هم بر این اساس هست.و توقع دارن آقایون هم همین جوری باشن.مثلا این که من چون خانمش هستم باید حتما نظر من ارجح باشه نسبت به دیگران.چون خانمش هستم حتما باید دوستم داشته باشه.حتما باید از من حمایت کنه.حتما باید تو بحث های مادر شوهر و خواهرشوهر و جاری و خانم همسایه و... طرف من رو بگیره. حتی اون هایی رو که من دوست دارم رو دوست داشته باشه و اون هایی رو که بدم میاد اونم بدش بیاد.
ولی آقایون بیشتر منطقی فکر میکنن و برای موارد فوق باید دلیل منطقی باشه مثلا نظر خانمش زمانی ارجح میشه که واقعا به طور منطقی حرفش حساب باشه.زمانی دوسش داره که واقعا دوست داشتنی باشه.زمانی حمایتش کنه که واقعا مظلوم باشه نه فقط جلو بقیه.تو دعواها زمانی طرفش رو میگیره که واقعا حق با این باشه.و....
حالا شما اگه واقعا منطقت میگه حق باشوهرت هست اصلا هیچ نگو و الکی از پدرت دفاع نکن. و سعی کن احساساتت کنترل کنی.
اگه حق با پدرتون هست آروم و منطقی دلایل رو بیان کنید.
البته چون اول زندگی هستید و با دو خانواده متفاوت بلاخره دید گاهتون و دلایلتون یه کم با هم متفاوت هست.سعی کنید با گذشت زمان به هم نزدیکش کنید