📚به وقت کتاب📚

یک روزهایی آرام‌تری. آرام می‌نشینی روی مبل و به صدای ملایم پیانو گوش می‌کنی، آرام پلک می‌زنی، آرام راه می‌روی، آرام با تمام قضایا برخورد می‌کنی و آرام به مشغله‌‌های کوچک و معمولی‌ات می‌رسی. یک روزهایی انگار سهمت را هرچند اندک، از جهان برداشته‌باشی و نخواهی تلاش بیشتری کنی، نخواهی بیشتر به دست بیاوری و نخواهی به جایگاه‌های بلندتری برسی.
یک روزهایی انگار دست کشیده‌ای از بلندپرواز بودن و انصراف داده‌ای از کمال‌طلبی و توقع داشتن و فقط گوشه‌ای از پهنه‌ی زندگی ایستاده‌ای به تماشای اتفاقات و آدم‌ها، بدون هیچ واکنشی...
همیشه اینقدر صبور و بی‌توقع و پذیرنده و آرام نیستی؛ اما درست در همین روزهاست که می‌فهمی؛ چقدر ساده می‌توان از زندگی لذت برد و چیز بیشتری از جهان نخواست.
چه ساده می‌توان در لحظه زیست و چه ساده می‌توان آرام بود...

#نرگس_صرافیان_طوفان‌♥️‍