دیگه نمیکشم

عزیزم من هیچوقت بچه دار نمیتونپ بشم داشتم تاپیکایی رو میخوندم که از سختیای بچه گفته بودن یکم دلم آروم شه دیدم شما تو یکی از تاپیکا دوسال پیش نوشتی کاش منم بچه دار شم بیام تاپیک بزنم بگم از سختیاش خسته شدم ناخوداگاه کنجکاو شدم تایپکاتونو بخونم ببینم بالاخره بچه دار شدین یا نه که با دیدن یه تاپیکتون که نوشتین از مادری کردن خسته ام خشکم زد گفتم چقدر فاصله خواستن یه آرزو با فاصله رسیدن بهش کوتاهه باورم نشد شمایی که اینقدر تلاش کردین بچه دار بشین اینجوری گفتین من شرایط دوسال پیش شمارو دارم با این تفاوت که هرگز بچه دار نخواهم شد خواستم بهت بگم هرروز هر لحظه هرساعت خداروشکر کن که فرشتشو بهت داد نذاشت تو شرایط من قرار بگیری زندگی بدون بچه به شدت سرد پوچ بی هدف بی انگیزه و سوت و کوره هیچی تهش نیست خیلی وحشتناکه بخاطر اون فرشته شکرگذار باش که بالاترین نعمت الهی نصیبت شده من ته همه مسافرتا خوشیا خریدا همش غمگینم چون خلا نبود بچه هیچ جا رهام نمیکنه خواستم بهت یاداوری کنم که چه نعمتی داری عزیزم خدا برات حفظش کنه

شما که تجربه داشتین به نظرتون زمانی که نازایی رو تجربه کردین تفکراتی که نسبت به بچه داشتین مثلا همین حس خواستن بیش از حد بچه اینکه فکر کنی با بچه زندگی رویایی میشه اون اتفاقات بعد بچه براتون افتاد یا نه؟منظورم اینه شیرینی وجود بچه مثل همون  حسی بود که موقع نازایی نسبت به بچه داشتین ؟

خدا پسرتو برات حقظ کنه عزیزم این روزا هم میگذره خواهر منم مثل شما بود بچش اذیتش میکرد اما یخورده که بزرگتر شه این سختیا تموم میشه