میگفتن خیلی از بلاها و درد و رنجها از نادانی هست
اما تو این دوره و زمونه با اینکه آدم حتی ازمشکلش هم آگاهه وبازهم مجبوره که فقط دست به دعا بنشینه ، یه جنس دیگه ای از رنج رو به آدم تحمیل میکنه
ترومایی که ممکنه روزانه در ناخودآگاه انسان تکرار بشه ،
اکثر ماها تو زندگیمون داریمش
فکر مرگ هم بهم عذاب میده و هم آرامش
در عمق تنهایی زندگی میکنم
نمیتونم با آدما ارتباط بگی... نه ! اکثر اوقات نمی‌خوام حتی😢😢
با این وجود ازتنهایی میترسم و اذیتم میکنه
