تا یکی ازم چیزی بخواد زود قبول میکنم باخودم میگم ناراحت میشه یا رفتار بقیه باهام خیلی برام مهمه بهم بی محلی کنن یا مثلا چند نفر پیش هم هستیم مثلا طرف با من حرف نزنه با اونیکی حرف بزنه بهم میریزم حس میکنم حس میکنم من ایرادی دارم خیلی شخصیتم خیلی ضعیفه ورفتار آدما خیلی روم تاثیر میزاره وحرکاتشون برامهمه وهمش میترسم اگه منم مثل خودشون باهاشون بی محلی کنم ناراحت میشن یعنی با کوچیک ترین بد رفتاری بهم میریزم خسته شدم دیگه
چطور آدم مغروری بشم واجازه ندم رفتار زشتشون اعصابمو بهم بریزه
منم یکم اینجوریم از اعتماد بنفسه
من این ضعفو نسبت به خانواده همسرم دارم و خیلی ذهنم درگیر رفتارشون میشه
خیلی مزخرفه
کسی کم محلی کرد و خواست تحقیرت کنه سسسسگ محلش کن
وقتی کسی چیزی ازت میخواد فکر کن اون ادم ارزش داره برات تلاشی کرده اگه ازخودش میخوای برات انجام میده
سرویس یطرفه به هیچکس نده همچی دوطرفس
از ادم سمی دوری کن همیشه دشمن دوست نماس
منم همینطوریم
خیلی متوجه رفتار و حرفا و .. بقیه هستم و خیلی اذیت میشم
منمممممم مث توووووو
میخوام مغرور بشم نمیشهههههه
احتمالا برونگرایی
اسفندی هستی؟
میتونه چندتا علت داشته باشه.
یک این که باقی ادم ها براتون با ارزش تر از خودتون هستند.
دو این که شما ذاتا انسان دوست هستید و برای انسان ها و احوالاتشون ارزش قائلید.
سه این که شما جایگاه و شان و شخصیتت رو وابسته به بقیه میدونی. یعنی براتون مهمه باقی ادم ها درباره ی شما چه نظری دارن.
چهارم هم مهرطلبیه.
و علت های کوچک دیگری مثل ترسو بودن و آبرو و...
شما ببین کدومش در شما بُلد تر هست. روی همون کار کن و در حد تعادل برسونش.
بله دقیقا گزینه سوم
همش حس میکنم ایرادی دارم یا بدی دارم که باهام اینطور میکنن همش سعی میکنم خوب رفتار کنم باهاشون که اگه دربارم فکر بدی میکنن نظرشون عوض بشه
خیلی حس بدیه دنبال ترکشم ولی نمیشه
دیروز باز رفتار زشت ازشون دیدم روزم خراب شد
مثلا من به دوستم گفتم اون کارو کن رفته از اون یکی دوستم هم میپرسه فلانی میگه اونکارو کنم بنظرت بکنم؟
من همون لحظه فکر کردم لابد اون فکر میکنه نظرات من مسخرس یا منو جدی نمیگیره که رفته از اون میپرسه مطمئن بشه
یا خیلی رفتارای بد دیگه که رو روان من تاثیرگذاشته
