من خودم دلم میخواد الان بشم ۲۵ ساله از این دوران افتضاح دبیرستان راحت بشم کلاس دهمم انسانی
اینقدر استرس درس کشیدم اینقدر نگران شدم اینقدر واسه نمره غصه خوردم تو این سه ماه که نابود شدم دلم میخواد از دغدغهی لعنتی درس راحت شم برم ۲۵ سالگی برم دانشگاه یک آدم بزرگ بشم گواهینامه بگیرم دنبال شغل بگردم و برای خودم زندگی داشته باشم برای خودم شخصیت داشته باشم ارزش داشته باشم بیشتر تو اجتماع باشم یا دلم میخواد برگردم به ۵ سالگی به بچگیم به آرزوهای ساده ام به دلخوشی های کوچیک به بازی های بچگیم از حال متنفرم نمیخوام تو همچین لحظاتی حتی لحظه ای نفس بکشم لحظاتی که پر از استرس اند پر از ترسند پر از نگرانی از ۱۵ سالگیم و نوجوانیم به معنای واقعی متنفرم
