من اصلا دوست ندارم یه دونه بچه
یه پسر دارم تنهاست دومی رو میخوام😥
نه از بیست سالگی تا الان که 38 سالمه و تازه ازدواج کردم روز به روز در این تصمیمم مصممتر بودم و هستم باور کن خیلی حس خوبیه ساعت خوابت با خودت باشه خیلی حس خوبیه وقتی کم پول هستی یا دچار مشکل مالی شدی فقط به خودت فکر میکنی و دغدغه و وجدان درد نداری برای یه موجود بی گناه دیگه
در کل خییل خوبه که مغزت رو وجسمت رو بیخودی درگیر نمیکنی برای ارزوهای خیالی که پیر شدم از من مراقبت کنه یا نوه هامو ببینیم و فلان !!! هدف زندگی باید خوشحال بودن و بی استرس بودن باشه
ما به اندازه کافی استرس داریم و مشکلات مالی و شخصی و ... وسط اینهمه گرفتاری برای دقایقی خوشحالی اینده م و کهنسالیم رو خراب نمیکنم خودم رو فرتوت نمیکنم برای بزرگ کردن بچه
اما یکیو میبینی مثلا عشق میکنه بیدار شه بچه داری کنه بچه حرف میزنه دلش غش میره اون بحثش جداس اون باید بیاره
به نظرمن یه نسخه نمیشه براهمه پیچید، من خودم شرایط خودم رو خاص میبینم ودیگه تحمل دومی رو ندارم،فرزندم از نوزادی تاالان که۷ ساله هست تحت درمان تشنج،از ۲/۵سالگی تاالان تحت درمان گفتاردرمانی،شکر خدا بهره هوشی خوبی داره اوضاع رو به بهبودی وپیشرفت هست،که اینا لطف خداس والبته روحیه وتلاش من.وواقعا با اینکه قبلا تک بودن رو دوس نداشتم الان دیگه نمیکشم،تحمل بچه ای دیگه اصلا ندارم.خب بچه مادر سالم از همه نظر میخواد،به نظرم عیبش اینه تاسنین دبیرستان تنهان،بعد اوکی میشن.
تاپیک های به روز شده
14 ساعت پیش
14 ساعت پیش
14 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز