سن ازدواج

عزیزم این که میگیم وقتی به بلوغ فکری وجنسی وجسمی رسیدید دیگه لزومی نداره مجرد بمونید چون مشکلاتی از قبیل تنهایی، فشار جنسی ،مشکلات روانی وروحی و.... داره ایدیولوزیک هستش ؟؟وقتی ادم خوبی بعد از این شرایط اومد چه لزومی داره ردش کنیم ؟به خاطر بالا بودن توقعمون یا عدم مسئولیت پذیری 

عزیزم باور کنین اون آدم هم از خودش عقل و احساس داره😂

حتما دلایل خودشو داره واسه تصمیمش 

شما حق دارین به جای خودتون تصمیم بگیرین نه به جای آدمای دیگه

روان شناس هستم

گلم شما کلا اشتباه دریافت کردید😅

وگر نه اینجا نگفتیم به جاشون تصمیم بگیریم ما حرفمون اینه چرا بعضی دخترا با وجود داشتن شرایط لازم تو این زمینه کاهلی میکنند 

اگر واقعا شرایط داری ازدواج کن قرار نیس همه تو شرایط عالی برن دست به این کار بزنن

هرکسی توزندگیش مشکل داره حالا اونی که واقعا شرایطش خیلی سخته واصلا نمیتونه بحثش جداس 

بحث ما ۷۰ درصد دخترای امروزه که توقعشون از ازدواج بالا رفته ودنبال مردی سوار براسب رویاها هستن 

دختره میگه من مردی میخوام که حتما بالای ۴۰ میلیون درامد داشته باشه درحالی که کارمنداشم تا ۱۵ یا ۲۰ میلیون درامد دارن همون اول انتظار دارن طرف همه چی داشته باشه

اتفاقا شما منظور من رو متوجه نشدین فکر کنم

شما اوکی هستین اول زندگی با امکانات معمولی ازدواج کنین تصمیم شخصی شماست

 اون آدم انتظاراتش متفاوته دوست داره اول زندگی امکانات بیشتری داشته باشه. اگه با امکانات کم ازدواج کنه و نتونه با اون سبک زندگی خودشو سازگار کنه چی؟! طلاق

هر آدمی باید بر اساس سیستم فکری خودش ازدواج کنه اتفاقا نسل جدید دارن عاقلانه رفتار میکنن 

مشکل همین جاست ریسک بزرگیه چون ۹۰ درصد دخترا به همین امید میشینن ووقتی ۴۰ سالشون شد مجبورن به کمتر از اون چیزی که تو تفکراتشون بود راضی بشن ولی اون موقع نصف عمرشون به فنا رفته چون تنهایی وافسردگی و.... کشیدن واین اسیب بدیه

آسیب اصلی رو ما تو اتاق درمان داریم میبینیم وقتی اکثر طلاق های الآن سر مسائل مالیه و دخترا فکر کردن با هیچی میشه زندگی رو شروع کرد!

۴۰ ساله مجرد بمونن بهتره تا ۲۵ ساله مطلقه