عشق واقعی

خب، مثل اینکه باید یه پرانتزی رو باز کنم😊

من همیشه این شکلی هستم و این حرفی که زدید رو خیلی زیاد شنیدم، اول یعنی تو دوران متوسطه اول، فکر میکردم این اقتضای سن نوجوونیه ولی وقتی این شخصیت همراه من تا الان اومده فهمیدم نه من واقعا اینم. 

برخلاف همه همسن و سالام من متفاوتم، هرکسی که منو میشناسه میدونه این، شخصیت منه. اینجا که مجازیه. در واقعیت تقریبا خیلی از آدمای اطرافم گفتن که تو یه آنشرلی واقعی هستی. من خودمم اینو کاملا درک میکنم و این شخصیتمو دوست دارم. بقیه وقتی با من هستن فکر میکنن تو رویا زندگی میکنن.

یعنی دنیا از دید من جور دیگه ایه واقعیت هارو می‌پذیرم اما همیشه سعی دارم تو زندگی خودم تغییرش بدم.

بنابرین، حرف شما و احساستون کاملا طبیعیه چون اولین نفری نیستید این حرفو می‌زنید. باور کنید من ناراحت نمیشم چون عادت کردم ممنونم از اینکه مودبانه حرفتون رو بیان کردید

بله حتما، بازم ادامه میدم

واقعیت اینه که این عقیده من نیست، چون من هنوز عاشق نشدم که تجربیاتم رو بذارم، این براورد چندین مقاله ست که اکثرا انگلیسی‌ان.

اما برای من خلافش غیر منطقی تره. چون ۹۹.۹ درصد عشق های قبل و تو رابطه های معلق، به جدایی گریه و افسردگی ختم شده اگه به ازدواج رسیده باشه ترس از خیانت غالب میشه. خیلی ریسکه که روی ۰.۱ درصدش پافشاری کنیم

اما بازم ادامه میدم حالا یا نظرم عوض میشه یا دلیل محکم‌ترین خواهد شد

ممنون امیدوارم