منم خانواده پدریم ولم کردن مادریم که بخاطر ازواج مامانم با بابام باهامون قهرن حتی پدرمم فوت کرد نگفتن زنده این مرده این به عشقمم که ناپدریم نذاشت برسم شوهرمم که زد امید زندگی منو کشت الان دیگه جز بالا سری هیچکیووو ندارم
چشمم دنبال پدر مادر واقعیم نیس ... ولی میدونم یه خواهر دوقلو دارم کپیه خودمه از دور دیدمش نشونم دادن پدر مادر اونم نمیخوان تا وقتی اون ازدواج نکرده چیزی بدونه ... دردم اینه خواهر دارم ولی حتی حق ندارم 1ثانیه بغلش کنم و بشه مرحم زخمام ... اینقدر تنهام که میگم بذارم برم پسرمم رو همه کسایی که ندارم ... اب از سرم گذشته
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز