شکر گذاری😍

من اینجوری نبوده ک بگم میشینم ادایی هی شکر میکنم 

ولی از ی برهه ای تو زندگیم یاد گرفتم دیدمو‌ب زندگی عوض کنم و هر چی اتفاقه بده بذارم پای مصلحت و اتفاقای خوب رو بدونم ک خدا واسم رقم زده ب پاس سختیایی ک تو زندگیم کشیدم 

اینجوری واقعا معجزاتشو دیدم 

اما مامانم همیییشه ناشکره هر چی هم میگم نکن زندگیت تباه تر میشه بازم ناشکری میکنه 

ولی من ارزوهامو این شکلی ب خدا نمیگفتم 

من میگفتم هر چی تو خیره بخواه 

من ازدواجم ب گفته همه و‌نظر خودم خوبه چون معیار و ادم مشخصی واسش نداشتم فقط ادم خوب و سالم و اروم میخواستم 

شغلم همه میکفتن شانس بیاری کار پیدا کنی ولی من کارایی پیدا کردم ک هیچ وقت جرات نکردم ب زبون بیارم ک این ارزومه چون دست نیافتنی بود 

بعدم با اومدن دخترم از کاری ک همه میگن چجوری تنوست استعفا دادم ن واسه این ک ناشکرم چون شرایطم ایجاب کرد ولی مطمئنم خدا هوامو داره بازم درستش میکنم با کمکش 

من نمیفهمم فرهنگیان چیه ک انقد دنبالشی

معلماش در اموزش پرورش نشستن اعتراض دارن ب وضع معیشتشون

من کادر درمانم استخدام رسمی بودم استعفا دادم فک کن فرهنگیان بدتره

بعضی وقتا واسه ی چیزایی میدون مسابقه درست میکنن انگار واقعا چیز خیلی مهمیه 

یعنی القا میکنن ب مردممون ها

وقتی طرحی بودم ی همکارا اومد تو دفترم پا انداخت رو‌پا گفت ی زمانی وقتی استخدامی قبول شدم انقدر بهم تبریک گفتن ک فک کردم گوی سبقت رو ربودم و من قراره بهتترین زندگی رو‌کنم

بعد فهمیدم همه چیز کشکه کشک