در کل به نظرم دو تا نعمت مهمی که خدا بهمون داده گذر زمان و فراموشیه.
خیلی خوووبه
حالا خیلیا میگن این عمرمونه میگذره فلان، نگذره میخای چیکارش کنی حالا
مثلا من سر یه موضوعی که تو تاپیکام هست اوایل ماه قبل حالم اینقدر بد بود داشتم میمردم و دقیقا امروز صبح اصلا اصلا مهم نیست بدون اینکه هیچ زوری بزنم
در مورد مسائل مهم اینه که سرکوبش نکنیم احساساتمون رو
دیگه بعد مدتی عملا خنثی میشه.
عالی گفتی کاش منم فراموشی بگیرم
اگه گذر زمان و فراموشی نعمته فک نمیکنی اگر بدنیا نمیومدیم بزرگترین نعمت بود؟
مثال این دنیا مثل رحم مادره به دنیا، یه محل گذره که ما بعدش رفتیم اون دنیا اصلا یادمون نمیاد اینجا رو
همون طور که ۹ ماه شکم مادرمون رو یادمون نیست.
فقط رشدمون اونجا مهم بود که تو دنیا اذیت نشیم.
الانم اینجا مهم ظواهر اتفاقا نیست مهم اینه که رشد کنیم و خودمون رو بسازیم برای اخرت.
ولی ما این دنیا رو خیلی بزرگ کردیم و مسابقه راه انداختیم و طبیعتا اذیت میشیم.
۹ ماه شکمیه اینجا
میریم یه جای بهتر و بزرگتر
دو تا ابزار میخاییم شادی و ارامش
سخته ها ولی این نگاه کلا خیلی کمک میکنه به کمرنگ شدن اتفاقا.
مثلا ما عین اینه یه جنین تو شکم مادرش خون میخوره عشق میکنه خبر نداره دنیا چه خبره
رفتیم اونور میخندیم به خودمون بابت غصه های الکی که خوردیم
احتمال زیاد حسرت میخوریم
