غیبت کردن پشت سر آدما چه حسی داره

اولش باید ببخشیش تا اول چاقویی که توی وجودت فرو کرده رو دربیاری و ترمیم کنی جای زخمشو یعنی فراموش کنی

بعد باید بدونی که فقط نظر خدا برات مهمه و واکنش طرف شنونده مهم نیست و فکری هم که میکنه مهم نیست

جلو خدا باید آبرو داشته باشیم که بحثش جداست

چون برامون نظر بقیه مهمه عصبی میشیم

ولی اگه فک کنی اونی که شنونده ی غیبته درو تخته جورن  واست مهم نیست 

من یه دوست رشتی داشتم که راجع به بعضیا تهمتای ج میزد.  قطع رابطه کردم باهاش . بعضی شهرا یه جور فرهنگ شده تهمت بد زدن و یه سری گناها مثل پز دادن. 

شهر خود ما پز دادن واقعا یه رسمه و اینطوریه که یکی میشینه جلوت انقدر بهت پز میده تا اشکت در بیاد. رسمه مثلا فرش دستباف باشه و... چقدر خودشونو بقیه رو اذیت میکنن. قصد بدگویی راجع به شهر ها ندارم ولی خدایی بعضی گناها تو بعضی شهرا پررنگ میشه. مثل تهمت. فخر فروشی .