انگار آدمیم که توی حال زندگی میکنم. نه که بگم از زندگی حال لذت میبرم و اوکیم. فقط انگار با این که ذهنم همش درگیره آینده س، ته دلم همیشه روند عادی روزانه که بهش عادت دارم رو ترجیح میدم
از بیرون شبیه آدمای بیخیالم ولی فکری دارم توی 20 سالگی مشکل اعصاب پیدا میکنم
کلا زیادم انرژی ندارم همیشه
از کجا شروع کنم بنظرتون
که انگیزه پیدا کنم برا زندگی کردن، نمیخوام دوباره همین جوری بشینم تا یه بلای تازه سرم بیاد سر این روند
