اولین هم صحبتی با من=آخرین هم صحبتی
هیشکی با من رفیق نمیشه
کل ۱۲سال مدرسه تنها بودم الان ک دانشجوام همینطور
فقط من پیشقدم و رونده میشم تو کل دانشگاه تنهام
از برونگراها گرفته تادرونگراها که انگار اصلا حرف زدن بلد نیستن رفیق خودشونو دارن
من مگه مشکلم در چ حد بزرگه ک انقد بد رونده میشم
من یا طلسم شدم یا نفرین
رفیق صمیمی ک به درک نمیخوام بزار هیجانات جوونیم تو دلم کشته شه
ولی مثل روح بودن و اینکه حرفام تو دلم مونده حداقل تو کلاس کسیو ندارم حرف بزنم غرورمو میشکونه
میرم تو یه اکیپ ولی انقد محل نمیدن که خودم میام بیرون
چیکار کنم هزینه روانشناس هم ندارم فک نکنم اصلا حل بشه
