راست میگین ، حق دارین واقعا چرا به نام خودش نکرده بوده همه چیز
حق میدم دلتون میسوزه برای زندگیتون ولی بسه دیگه مگه چند سال میخواین عمر کنین
معذرت میخوام ها ولی توی ناراحتیاتون که مقصر نه خودتون نه شوهرتون بگین گور بابا ی دنیا مگه چه قدر عمر دارم که جوش اتفاقایی که نمیشه درست کرد و بزنم
من الان میتونم به مادر شوهرتون بی احترامی کنم ولی چیزی درست نمیشه پس به جاش به شما تسلی خاطر میدم که حداقل اروم ترتون کنم نگران نباشین. خیلیا عین شمان از لحاظ شرایط زندگی میگم تازه بعصیا متاسفانه خیلی بیشتر از اینا سرشون کلاه میره و تازه از غریبه ها شوهر شما تنها گناه ناخواسته و باورنکردنیش اعتماد به مادرش بوده آخه واقعا هم در دوران مجردی از مادر نزدیک تر به آدم هم نداریم پس یه جورایی بی تقصیره
و کنار این قضایا اینو گوشه ی ذهنتون داشته باشین که انتخاب خودتون بوده و دوستش دارید و جای هیچ پشیمونی نداره هر وقتم تو مشکلات رسیدین از خود گذشتگی کنین و اصلا فکر کنین شوهرتون هیچ وقت خونه نداشته
برخیز و مخور غم جهان گذرا بنشین و دمی به شادمان گذرا💚