رابطمون امشب تموم شد، گریه کردم، خیلی هم گریه کردم التماسش کردم که نرو همه چیو خودم درست میکنم یه فرصت میخوام، گفت نه، منم حالم خیلی بده بود، ولی با پایین حرف زدم، الان حالم خیلی خوبه، احساس میکنم داییم پشت و پناهمه، (پدرم فوت شده)
الان دیگه حسرت چیزیو ندارم، چون هر کاری کردم براش، به نظرتون طبیعیه که حالم بده نیست؟!
اگ ب یکی ثابت کردی دوسش داری منتظررفتنش باش
این ی قانونه
ردخورنداره
همیشه ب دل دوس داشته باش
ب چشم خوار
بعدشم بهتره التماس نکنی چون
موندنی میمونه
رفتنی میره
شایداین بنده خدالیاقت شمارونداشته
وخدامهره بهتری واست درنظرگرفته
خدایابه آنچه دادی تشکر
ندادی تفکر
گرفتی تذکر
داده ات نعمت
نداده ات حکمت
گرفته ات عبرت
منم این حستو تجربە کردم
یکیو در حد مرگ دوس داشتم
ولی آزارم میداد،یە بار واسە همیشە قیدشو زدم،اون یە شبو گریە کردم،دیگە گفتم تموووم شد،این آدم مرد واسم
فراموشش کردم
البتە هنوزم گاهی یاد بیشرفیش میفتم
