ایراد بزرگ من

چون هدف اصلیت درس خواندن هست، بخاطر همین هیچ کاری به چشمت نمیاد...سعی کن تحت هر شرایطی حتی کم به درس خواندن اختصاص بدی

آره طبیعیه

چون هر کسی یه جوریه

نه طبیعی نیست چون ممکنه تو رو یک بعدی و با وسواس فکری ببره جلو

یعنی برات میشه یه بت یه هدف بدون انعطاف که بقیه زندگی رو فداش میکنی و برای رسیدن به اون هدف دیگه هیچی رو نمیبینی ، زندگی نمیکنی لذت نمیبری ، موقعیتها رو از دست میدی

بعد که رسیدی به هدف حاصل از اون درس میبینی فرصت خیلی چیزا تموم شده خسته ای ، زندگی معنی دیکه ای داشته ،همون روزمرگی ها نیازت شده

وقتی هی مغزت میگه اگه درس نخونی یا زیاد نخونی تو ادم کافی ای نیستی باهاش مبارزه کن و جلوی گسترش این فکر رو بگیر ، سرت رو گرم ، دیدت رو وسیع کن ، زندگی بخشهای مختلف داره که میشه با هم جلو برد نه اینکه چیزی رو فدای چیز دیگه ای کرد 

همه چی ، به خود رسیدن ، به زندگی مشترک فکر کردن ، به هنر و کدبانوگری پرداختن ، تفریح کردن با دوستان و ..

خوبه که هر روز درس میخونی ولی دیگه سر ساعت و مقدار خودتو اذیت نکن ، بعضیا حتی شب امتحانی هستن و نمره بالا میگیرن ، نیاز نیست خودتو عذاب بدی ، باید اصلا یه روزایی رو تعطیل کنی برای خودت ، اروم پیش برو وگرنه ترمهای بالاتر خسته میشی