میخوام برگردم خونه... دانشگاه یه شهر دورم...
از اینجا متنفرم فقط میخوام برگردم.. میخوام برگردم خونه برم تو اتاقم درو قفل کنم فقط خودم باشم و خودم. از آدما متنفرم. از شلوغی و خوابگاه متنفرم. میخوام برگردم برم دانشگاه پیام نور همین رشته خودمو بخونم...غیر حضوری فقط امتحاناشو شرکت کنم... میدونم تا آخر عمرم نمیشه اینجوری ادامه داد و لازمه حیات، زندگی اجتماعی هست. اما تو همین زمان پیش رو میخوام قلبمو اهداء کنم که نه خودم اذیت شم نه خانواده ام... بچه ها خیلی سخته انگار هر روز دارم میمیرم😭😭😭😭
تو یه اتاق هشت نفره ام... الان قدر خونه رو میدونم... زندگی چقدر سخته
لطفا یه نفر یه چیزی بگه فقط تماشاچی نباشید💔
وا خودتو تقویت کن گلم آرام باش چته
پس من که از تبریز ۴ سال رفتم زاهدان درس خوندم و شش ماه یکبار خانواده مو می‌دیدم چی بگم . صبور باش آرام باش دوستای خوبی پیدا کن برید دانشگاه رو بچرخید شهر رو بچرخید اینم یه تجربه ی خوبه برات گرچه آدمهای بد هم وجود دارند اونجا اما از هر اتفاق یه درس میگیری من یازده سال خوابگاهی بودم دانشگاه های دولتی
الان هم خواهر خودم سه ساله از تبریز رفته اصفهان دانشگاه اونم راهش خیلی دور شده ولی دیگه چه میشه کرد . سریال ببین فیلم ببین با خانواده ت تماس تصویری بگیر هرروز
عیب ندارد همین سختی ها قومیت میکنه بعضی وقت ها زیباترین گلها در صعب عبور ترین جا. شد میکنه
ممنون از شما من اولین باره تو عمرم انقدر دور شدم از خانواده ام... و اینکه ۱۵ ساعت تا خونه فاصله دارم. هر سه ماه یبار شاید بتونم برم خونه.. منو ول کردن تو شهر غربت رفتن.. منم آدمم مگه چقدر تحمل دارم... یک ماهه ندیدمشون... اصلا اونا هیچی.. حال خودم خوب نیست...😭😭😭😭 خوشبحال شما که از پسش بر اومدید
واقعا خیلی خوشحالم که اینو میشنوم... آره درسا سنگینه باید یه مطلبو چندبار بخونم تا درکش کنم. ممنون از دعای خیرتون من تازه ترم اولم. امیدوارم از پسش بربیام. سپاس از شما. ممنون که وقت گذاشتید و برام نوشتید و راهنمایی کردید❤️🥲
