وایی یعنی چی به خاطر کنکوررر؟؟؟
ما یه هدف میخوایم که براش بنجگیم و به زندگی ادامه بدیم، چه اشکالی داره اگه دقیق ندونیم چیه؟ ما همین الانشم هم کلی دلیل برای زندگی کردن داریم.
کلی قهوههای تلخی که هنوز مزشون نکردیم، کلی جاهایی که هنوز نرفتیم، از شهر خودمون و دیدن هم دیگه بگیر تا جزایر هرمزگان و مکانهای تاریخی که عاشقشونم، کلی خوراکی خوشمزه هست که باید بخوریم، کلی موفقیتهای کوچیک و بزرگ هست که باید جشن بگیریم، هنوزم کلی ستاره توی آسمون هست که باید بشماریم...
بخش مهمش اینه که زندگی نباید دست نخورده بمونه، حتی اگه صفحش رو خط خطی کنیم مثل بچههای دبستانی میتونیم داخلش کلی معنا و شکلهای جور واجور پیدا کنیم ولی از یه صفحهای خالی هیچی در نمیاد.
بیا خودمون باشیم، شبیه هیچ کدوم از شخصیتهای داستان و فیلمها نباشیم.
مثلا یه دختر معمولی که آلبالوهای باغشون رو با هسته میخوره و اصلا براش مهم نیست دلدرد بگیره، یه دختر که وقتی ناراحته انقدر انقدر میدوئه تا بخوره زمین و بعد به زمین خوردنش میخنده، یه دختر که اگه حوصله نداشته باشه با شلوار گل گلی و توپ توپی میره بیرون، یه دختر که برای هر چیز کوچیک یه داستان میسازه، یه دختر که اصلا سحر خیز نیست و متنهای انگیزشی براش یه جوکن، هر چیزی که بگی، هر چیزی که دلت میخواد، حتی اگه مسخره باشه.