دلم گرفته

کاش هیچ وقت بزرگ نمی شدم 

مرگ رو نمیخوام

ولی ۱۵_۱۶ سالم که بود آرزو داشتم یه شخصیت بزرگ علمی بشم :") نه در حد نوبل ولی در حد اینکه احترام داشته باشم و هر کشور پیشرفته ای دلم میخواد برم :)

فکر نمی کردم یه روز بیام تو سایت لابه‌لای زندگی‌هایی که مسخره می کردم‌ بگم دلم گرفته

کاش اون قدری شانس داشته باشم که قبول بشم که یه قدم به اون پسر نزدیک بشم :)

امروز یک ساعت گریه کردم به خاطر اینکه جوابم رو نداد :) با دوستم حرف زدم :) پروفایلش رو چک کردم :) ولی آخرش گفتم به درک ! گوشی سایلنت کردم ! موتیف رو قطع کردم ! درسم رو خوندم :)

من که نه ولی روحم خسته‌ است !

اما من ۱۶ ساله بهترین ورژن بود ! نمیخوام ضعیف باشم :) حتی خسته‌ام که بخوام جواب ندادن‌ رو تلافی کنم

دلم گرفته:) ولی میگذره