بدبختی با هیچکسم تو خانوادم نمیتونم حرف بزنم تا دلم اروم شه خواهرم هر کدوم دوتا دارن چپ میرن راست میان میگن بچه دومم اوردن با شرایط ما که انقد دست تنهاییم دیوونگی محضه حالا تازه من با همسرمم یه سری مشکلات سخت دارم همش میگم خدا کنه پا قدم این کوچولو زندگیمون خوب بشه البته منو همسرم همدیگرو دوست داریم اما یه سری مشکلات زندگیمونو خیلی سخت کرده.
نه اول از همه یه مقدار از وابستگیت به بچه اولت کم کن مثلا ساعتهایی پیشش نباش بزار با بچه های دیگه بازی کنه یه ذره فاصله بده. بعد سعی کن عادت کنه شبا تنهایی بخوابه البته کم کم . بعد وقتی خواستی بهش بگی راجع به نی نی بگو خواهر یا برادرت قراره برات کادو بیاره یه عالمه چیز یواشکی براش بگیر کادو کن بعد زایمان با خودت ببر خونه بگو اینارو نی نی آورده بعدشم خیلی خوبه بعد یه سال با هم همبازی میشن
دقیقا توصیه بهداشت هم همین بود میگفت ۳سال فاصله سنی عالییییی
من خودم فاصله سنی سه تا چهار سالو دوست دارم اما چون مامانم نیست و واقعا کمک دست ندارم ازون ور خواهرم و میبینم که چقد اذیت میشه ازونورم شرایط روحیه خودم خیلی مساعد نیست ناراحتم تازه میخواستم برم دنبال ادامه درسم و خودمو خارج از خونه مشغول کنم که یکم فکرم ازاد بشه الان واقعا به ایندم خوش بین نیستم و نگرانم.
منم دومیم ک باردار شدم اولیم نه ماهش بود شبانه روز گریه میکردم.تازه داشتم ب شرایط عادت میکردم و منم ب فکر شغل واینا بودم.واقعن روزهای سختی گذروندم.حالا اولیم 3 سالشه.و همچنان سخت
خب طبیعیه منم سر بچه اولم اینجوری بودم یه ذره که مستقل بشه بچه راحت میشی من موقع از شیر گرفتن بچه گریه میکردم می گفتم حالا با چه بهانه ایی بغلم میاد . ولی باید سعی کنی وابستگی رو کم کنی راههای زیادی هست میتونی پرستار بگیری تو بازی با بچه و گذروندن امورات بچه کمکت کنه یا اگه مادرت میتونه کمکت کنه
شبا اکثرا اینجوری بیخواب میشمو فکر و خیال میکنم فقط امیدم اینه که دومیم پسر باشه تا تنوع بشه برام و حالا که نا خواسته شده لاقل پسر بشه که دختر و پسر هردو رو دیگه داشته باشم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز