سلام
من از روز تولدم هیچی درست پیش نمیره از اون روز دیگه خسته شدم از بس بدجوری تو گرفتاری ها میوفتم همه بهم میگن این اواخر تو یه چیزیت شده کلا احساس سنگینی دارم و حتی با خودمم درگیرم تو رو خدا یه چیزی بگید دارم دیوونه میشم
به نظرتون چرا اینجوری میشه و باید چیکار کنم
همش از فکر و خیالاته که سرچشمه اش هم همش از استرسه آخه برای چی آدمی که یکبار میخواد زندگی کنه اونم خیلی کوتاه باید ناراحت باشه ، به خدا سختی برای یکی دو نفر نیست هر کسی تو این دنیا باید سختی بکشه هیچکسی توی زندگی کسی نیست که ببینه طرف چجور زندگی میکنه طرف به نون شب محتاجه ولی اصلا امیدش رو از دست نمیده ، کاری رو بکن که در حد توانت هست و حالت باهاش خوب میشه
منم همینجوررررر یکی بیاد یچیزیم ب من بگه تاپیک اخرم گفتم چقدر هی پشت هم داستان دارم امیدم ب اینکه تموم میشه بلاخره میگذره بلاخره بلاخره روز خوش میرسه
کلا سردر های شدیدی گرفتم و مامانم میگه روز تولدت که ادکلن کادو گرفتی به خاطر اونه و شایدم طلسم شده باشی
شما برو تاپیک اخرمن بخون من دارم له میشم روحی ک هیچی داغون شدم من جسمیم دارم متلاشی میشم هی ب خودم میگم دیگه خوب میشم دیگ بیمارستان نمیرم دیگه اخراشه دیگ دیگ ولی میدونم بلاخره یروز واقعا اخرین روز بیمارستان رفتنمه یروز اخرش بچه هام خوشحال و سرحالن و ...
